Internet Boot Camp

Al een kijkje genomen op de site Internet Boot Camp?
Edwin Mijnsbergen heeft er een uitgebreid blog aan besteed. Zeer de moeite waard!

Sneeuwen

Inspiratie, rust en tijd ontbraken, maar nu ben ik er dan weer.
Het sneeuwt, de lichtjes in het kerstboompje branden en radio 4 geeft sfeervolle muziek.
Een witte kerst vraagt om een toepasselijk liedje. Dit keer geen "Let it snow", maar een prachtig lied over sneeuw, geschreven door Willem Wilmink en gezongen door Herman Finkers en Daniel Lohues.

Hoogtevrees

Van deze straattekening van Kurt Wenner krijg ik hoogtevrees. Het is maar goed dat er een afzetting rondom staat... (Klik op de foto voor een groter formaat.)
Ik werd overigens op deze kunstenaar geattendeerd door het weblog van Edwin Mijnsbergen en ging -dankzij zijn inspirerende tekst- op onderzoek uit.

Kleurpotloden

Ik heb iets met kleurpotloden. Op de kleuterschool stonden ze - fier rechtop - met scherp geslepen punten in een houten blok op me te wachten, als het schooljaar weer begon. Kleurwedstrijden waren ook zeer aan mij besteed. Ik herinner me nog het boekje "Chico, Chaco en Choco", dat ik won met een kleurwedstrijd van de Koninklijke Fabriek van cacao en chocolade Van Houten & Zoon. Het is nog steeds in mijn bezit.



Ieder jaar bracht Sinterklaas een kloek formaat tekenblok + doosje kleurpotloden. Ik tekende veel prinsessen (vanwege de mooie jurken), paddenstoelen waarin kabouters woonden en huiselijke tafereeltjes, met rook uit de schoorsteen, een kat voor de deur en een regenton ernaast.
Op de middelbare school kreeg ik van mijn ouders een doos kleurpotloden van Caran d'Ache. Zoiets had ik nog niet eerder gezien. Zoveel potloden, oplopend in kleur, om van te watertanden... Nu zijn die potloden inmiddels verworden tot stompjes, maar deze week heb ik me weer een doos kleurpotloden aangeschaft. Niet van Caran d'Ache, maar bij de Action. De doos beloofde wel 50 potloden. Die zaten er ook wel in, maar niet oplopend in kleur, zoals vroeger. Van elke kleur twee of drie dezelfde :-(....
Ik heb ze zelf maar geordend. De bedoeling is om mandala's in te gaan kleuren. Lekker je hoofd leeg maken, je concentreren op het kleuren met een muziekje op de achtergrond. Dat lijkt me wel wat!
Zeker nu de avonden weer langer worden.

Krönnenzomer

Vanochtend in de tuin koffie gedronken, genietend van de laatste zonnestralen... Ik vind dit toch wel het mooiste tijd van het jaar: de nazomer.
De natuur maakt zich langzamerhand gereed voor de winter, de zomer doet nog een laatste poging en de bomen tooien zich met schitterende kleuren. 's Ochtends vroeg nevel en mist, spinnenwebben in de struiken en 's avonds al bijtijds de gordijnen dicht.

Johanna F.van Buren schreef er in 1933 een gedicht over, "Krönnenzommer".

Van Ansjovis tot Zwijntje

Regen en wind, 's avonds vroeg donker: de herfst lijkt in aantocht.
Gisteren mezelf maar eens verwend. Lekker rondgeneusd in de boekhandel en met een flinke buit huiswaarts gekeerd: drie boeken met poëzie voor kinderen (alle drie van prachtige illustraties voorzien door Sieb Posthuma) en het boek "Juni" van Gerbrand Bakker. Ik ben voorlopig onder de pannen...


Twee van de drie gedichtenbundels zijn geschreven door Ted van Lieshout: Van Ansjovis tot Zwijntje, een ABC-boek met gedichten (2006) en Spin op sokken (bekroond met een Zilveren Griffel 2009). Hij ontvangt 24 september de Theo Thijssen-prijs voor zijn gehele oeuvre.



"Boven in een groene linde zat een moddervette haan" is de titel van het derde boek. Het bevat 75 dierfabels, op rijm gezet door Maria van Donkelaar en Martine van Rooijen en werd bekroond met het Gouden Penseel 2009. De fabels zijn afkomstig van Aesopus en La Fontaine.

Nonopepernoot

Bij toeval kwam ik de Actiegroep Nonopepernoot op het spoor. Het is mij al jaren een doorn in het oog, dat de pepernoten al maanden voor 5 december in de winkel liggen.
Pepernoten horen bij de weken, voorafgaand aan de verjaardag van de Goedheiligman. Aan dit soort verschuiving van "seizoenen" heb ik een gruwelijke hekel. Zo loop ik ook met een grote boog om de kerstballen heen, die her en der al uitgestald staan.
Vorig jaar heb ik naar het waarom geïnformeerd bij de eigenaresse van de supermarkt bij ons in de buurt. Ik kreeg nl. het idee, dat de datum elk jaar vervroegd werd. Volgens haar was dat niet zo en stond er min of meer een "vaste" week voor, waarin de consument met het fenomeen werd geconfronteerd.
Mijn besluit staat vast: ik koop geen pepernoten voor half november en geef gehoor aan de oproep van Nonopepernoot. Als consument wil je in ieder geval de illusie hebben, dat je -door je stem te laten horen- invloed hebt op de gang van zaken.
Of het helpt, waag ik te betwijfelen...